Feeds:
Berichten
Reacties

Anderhalf jaar is het stil geweest op deze blog. Niet dat we niks te melden hadden, o zeker wel. Maar opschrijven en plaatsen, ja daar kwam het niet van. Vanaf nu willen we dat veranderen en regelmatig een stukje schrijven. Wij hoeven niet meer naar Frankrijk toe, we zijn er alweer inmiddels bijna vijf jaar. Maar met deze blog komt ‘ons’ stukje France naar jullie toe en blijven jullie op de hoogte van ons wel en wee.

Rustige start

Na de opening van onze chambres d’hôtes ‘Le Creuset’ in juli 2011, hebben we dat jaar een twintigtal gasten verwelkomd. Dit lijkt niet veel, maar deze mensen wisten ons te vinden zonder dat we reclame gemaakt hadden. Deze rustige start gaf ons de kans om zonder stress te wennen aan onze rol als gastvrouw en gastheer. Ook konden we rustig de onvermijdelijke kinderziekten de baas!

Enthousiaste gasten

Afgelopen zomer was ons eerste volledige seizoen. Reclame op enkele toeristische websites leverde ons een veertigtal (Nederlandse) gasten op, de meeste voor meerdere nachten. Vier van hen waren zo enthousiast dat ze deze zomer weer terugkomen. En dat terwijl ze normaal gesproken elk jaar naar een andere plek gaan! Volgens hun zeggen hebben we dit te danken aan de goede sfeer, de mooie plek, het lekkere eten en ook aan de wandel- en fietsroutes die we uitgezet hebben. Routes die hen naar plekjes voerden die in geen folder of brochure staan vermeld en die zij anders nooit gevonden hadden. Ondanks de crisis hebben we niet te klagen, in tegenstelling tot andere bed & breakfasts in de buurt. Wij hebben regelmatig gasten moeten doorsturen naar onze conculega’s in het dorp!

Familiebezoek

Het merendeel van onze gasten is Frans. Vaak geen toeristen, maar familie, vrienden of kennissen van mensen die in de omgeving wonen. Veel Fransen gebruiken de zomermaanden voor familiebezoek. Frankrijk is een groot land, familieleden wonen op flinke afstand van elkaar en blijven bij bezoek meestal overnachten. Niet iedereen is er van gecharmeerd of in staat om familie in eigen huis onder te brengen. Men zoekt dan een oplossing elders: een chambres d’hôtes. Dit was ook het geval met de kleinkinderen van  Lucien, de vorige eigenaar van onze herberg. Hun grootvader gaf een familiefeest en zij logeerden bij ons. Zij hadden veel herinneringen aan het hotel/restaurant van hun opa. Als kind van tien jaar hielpen ze al mee, de kleindochter in de bediening en de kleinzoon deed de afwas ‘la plonge’. Tijdens de rondleiding door het hele pand stonden ze regelmatig stil en vertelden over hoe het vroeger was; prachtig! De meeste van onze Franse gasten kregen we via mond-tot-mond reclame, ‘la bouche à l’oreille’.

Integratie

Sinds twee jaar zijn we vrijwilliger bij ´l´Amicale Laïque’, een club zonder religieuze of politieke achtergrond, die leuke dingen organiseert voor de inwoners van de commune.  Denk hierbij aan film- en theatervoorstellingen, bingo, wandelingen en excursies in de natuur en uiteraard de viering van de jaarlijkse nationale feestdag op 14 juli.

Een geslaagde maaltijdDit heeft enorm geholpen bij onze integratie. Wij hebben veel mensen leren kennen en waarderen, andersom geldt dit natuurlijk ook. Mirjam is zelfs in het bestuur gevraagd en is nu vice-voorzitter! De algemene jaarvergadering wordt sinds enkele jaren bij ons in het eetzaaltje gehouden. Na afloop hiervan wordt een gezamenlijke maaltijd genuttigd waarbij het gebruikelijk was dat ieder een gerecht meenam. Afgelopen jaar werden we gevraagd of wij (voor circa 25 personen) de hele maaltijd konden verzorgen, wat uitmondde in een zeer geslaagde en gezellige avond.

Onze buurman

Het eten viel letterlijk goed in de smaak en heeft mogelijk ertoe bijgedragen dat we tegenwoordig vrijwel dagelijks de warme maaltijd verzorgen voor onze buurman op leeftijd Jeannot. Het restaurantje waar hij elke dag at, is gesloten wegens pensionering van de uitbater. Wij werden gevraagd of we deze zorg voor Jeannot op ons konden nemen. We doen dit inmiddels een half jaar. Het is een hele belasting, maar we krijgen er ook veel voor terug. Jeannot is een wandelende kroniek, weet veel van de omgeving, mensen en de plaatselijke historie. Zijn hele leven is hij bosarbeider en boerenknecht geweest en het is een echt natuurmens. Hij geeft ons raad over de moestuin en verblijdt ons regelmatig met eekhoorntjesbrood en cantharellen.

Jeannot  aan de keukentafelTijdens het eten kijken we vanaf de keukentafel op het platte dakje waar vogels zich in de winter te goed doen aan vetbolletjes en broodkorsten. Ook Jeannot geniet bij de aanblik hiervan, maar op een andere manier dan wij. ‘Musjes smaken nergens naar, meesjes zijn te vlug en lastig om te vangen, maar merels, ja merels zijn lekker’, om ons vervolgens tot in detail uit te leggen hoe je een vogelval maakt. Voor hem is alles wat leeft potentieel etenswaar, iets wat voor veel Fransen ‘en campagne’ op het platteand geldt!

Motormisère

De omzetting van Nederlands naar Frans kenteken was voor de BMW van Han betrekkelijk snel gepiept. De reparatie van de geblokkeerde startmoter had beduidend meer tijd nodig. Nu de startmotor het weer doet, blijkt dat de accu het begeven heeft. Ons budget staat op dit moment de aanschaf van een nieuwe accu niet toe, dus moet Han nog even geduld hebben…

Geduld hebben we al heel veel nodig gehad met Mirjam’s Aprilla Capo Nord. Het computersysteem van le préfecture, de instantie die het kenteken overschrijft, denkt dat het geen motor is maar een aanhangwagen… Maar dan wel een aanhanger met een vermogen van zo’n 100 pk! Mirjam is het nu helemaal zat en wil haar motor in Nederland verkopen.

Bonne année et bonne santé!

Vanaf deze plek wensen wij jullie een voorspoedig en gezond 2013 toe. Mocht je deze zomer van plan zijn ons te bezoeken, dan ben je van harte welkom. Je kunt dan met eigen ogen bekijken hoe het er hier uitziet en genieten van het leven in La Douce France! Als je gebruik wilt maken van de bed & breakfast, kun je het best even doorklikken naar onze website. We hebben tegenwoordig ook een Facebookpagina. Kom en vind ons “Leuk”!

A bientôt!

Gisteren was het dan eindelijk zover: de opening van onze bed & breakfast Le Creuset. Ter ere hiervan hebben we een feestje gegeven voor een stuk of 30 vrienden, vaklieden en buren. We begonnen met een lekker drankje en een hapje en Mirjam hield een toespraak in het Frans om iedereen welkom te heten en alle vaklieden persoonlijk in het zonnetje te zetten. Daarna gingen we naar buiten en hebben twee gemeenteraadsleden het geschilderde bord op het balkon onthuld en de Creuset officieel open verklaard.

In groepjes hebben we mensen een rondleiding gegeven. De keuken werd bekeken, de eetkamer met oude Franse kasten en de cantoukamer, waar de door Mary gemozaïekte stamtafel staat.

Men ging naar boven naar de kamers met badkamers  en daar werden de gordijnen en beddenspreien vooral bewonderd, die Mary in een week in elkaar heeft gezet op een bijzonder professionele manier. Echt geweldig.

Daarna hebben we een gezellig samenzijn gehad met z’n allen onder het genot van een drankje en een hapje. Na afloop waren wij moe doch zeer voldaan: het feestje was een geslaagd en nu zijn we echt OPEN!

Kijk maar eens op onze website www.creuset-correze.com.

 

De afgelopen drie maanden is er veel gebeurd. Daarom zullen we deze keer niet al te veel uitweiden over de details. We hebben nog drie maanden voor de officiele opening van Le Creuset op 1 juli 2011 en die tijd hebben we hard nodig…

De maand december was erg koud met veel sneeuw. Vaak was het te koud om te werken en waren we al lang blij dat we eens per week naar Argentat konden om boodschappen te doen. Vanaf half januari kwam alles in een stroomversnelling. Net toen Mirjam een stukadoor wilde bellen om te vragen of hij de 1e etage wilde stuken, belde Antoine zelf om een afspraak te maken. De prijs was goed en we wisten dat hij mooi werk aflevert. Eind januari is hij begonnen en na een week was hij klaar met de eerste kamer en badkamer. Wat zag het er opeens mooi uit! Niet alleen zijn werk, maar ook zijn energie en humor heeft ons een enorme boost gegeven.

Eind januari belde de cuisinist, de keukenbouwer. Hij wilde de keuken graag begin februari plaatsen (twee weken eerder dan gepland) als ons dat uitkwam. Zeer welkom natuurlijk. In twee middagen heeft hij de keukenunits geplaatst, die hij van te voren in zijn werkplaats gemaakt had en de inbouw-vaatwasser er in geplaatst. Een week daarna kwam de steenhouwer om de twee granieten werkbladen op de onderkastjes te monteren. We hadden een nieuwe keuken!

Ondertussen hebben we een groot gasfornuis met elektrische oven en een afzuigkap besteld. De afzuigkap werd gebracht door de postbode in zijn gele bestelauto. Of we even konden helpen… Het fornuis kwam een paar dagen later met een vrachtwagen. Iets te groot en te zwaar voor de postbode…

Intussen was Antoine druk bezig met het stuken van de andere twee kamers en de overloop. Hij heeft ook geholpen met het sjouwen van zware kasten, wc’s, wasbakken en tegels, die elke keer van kamer naar kamer gezeuld moesten worden. De vloerbescherming heeft hij laten liggen, zodat we daar zo kunnen verven. Bovendien gaat hij ons helpen bij het schilderen van het eerste plafond. Wij zijn ontzettend blij met Antoine!

Intussen heeft Dominique, de loodgieter, in de keuken de waterleiding aangelegd en de gasleiding, ter voorbereiding van de aansluiting van het gasfornuis. Laurent, de elektricien, hebben we uiteindelijk weten op te trommelen om ook weer aan de slag te gaan en heeft in rap tempo stroom aangelegd in de keuken en op de eerste verdieping. Daar heeft hij ook de nieuwe elektrische radiatoren gemonteerd en aangesloten. Met weinig stroom geven ze veel warmte. Zo kunnen we gasten genoeg comfort bieden in voor- en najaar.

Han heeft al die tijd natuurlijk ook niet stilgezeten, afgezien van de wekelijkse bezigheden van hout zagen en kloven. De eerste badkamer is helemaal betegeld en de tweede is zo goed als klaar. Het ziet er fris en strak uit en dat strakke viel niet mee, want de muren in een oud pand zijn niet altijd even recht. Hij heeft wel even een pas op de plaatst moeten maken vanwege lichamelijke klachten. Hij moest een tijd verplicht stilzitten (wat hem niet meevalt!), maar die tijd heeft hij benut om aan de website te werken, die zeer binnenkort on-line gaat.

We hopen dat we nog op tijd zijn om dit seizoen vele mensen te mogen begroeten in Le Creuset met de drie kamers op de eerste verdieping. Twee kamers hebben een ensuite badkamer met tweepersoons bed en een bedbankje. De andere kamer krijgt twee eenpersoons bedden en heeft een eigen badkamer en toilet op de gang.

Voor de maand juni zoeken we nog proefkonijnen om tegen gereduceerd tarief te logeren in ruil voor opbouwende kritiek, waardoor we onze gasten nog beter van dienst kunnen zijn.

Daarnaast zijn mensen die ons voor 1 juli willen helpen klussen van harte welkom!

A bientôt!

Our last posting dates back to the end of June. In the meantime quite a lot of things have happened. Han had just finished the necessary tiling in the kitchen for the artisans (trades people) of the kitchen supplier to take their measurements. More about this later. Subsequently, he had started tiling one of the new bathrooms on the first floor of “Le Creuset”, our Bed & Breakfast, when Cees, our carpenter, arrived to hang and make to measure the new shutters. The tiling would have to wait for a while, because our first priority before the winter was to paint the shutters.

Initially we thought this would be a doddle with a paint gun, but first of all Han had to teach himself how to handle this tool. Either the paint was too thick, resulting in lots of dripping, or the paint was too thin, which gave even more dripping. We had chosen hard wooden shutters of the Persiènne type. This type of shutter has slanting open strips of wood to allow light and air through the shutter when closed. All in all seven large windows with each two shutters that needed to be paint four times on both sides. Eventually, with the gun in one hand and the paint brush in the other, we managed to avoid the dripping and we are very pleased with the result. Fortunately we are not the only ones who like it. Car drivers, cyclists and hikers (often people unknown to us) come to a halt to look and compliment us with our newly painted shutters. Truely wonderful!

Another reason why people stopped was to have a look at our vegetable plot. Not because it was in any way particular, but there was this exuberant pumpkin plant. It had spontaneously popped its head up on the compost heap and was later moved to the veggie plot. It had tentacles of fifteen metres long and ten enormous pumpkins, weighing over 80 kg. in total!

This was a good excuse to organise a small party for friends and neighbours, as it is common practice in these regions to share your gluts with others. We called it an apérotimarron, a by Han invented new French word. Apéro is short for apéritif, an apetising drink before the meal and potimarron means pumpkin. As we were expecting about 20 guests, we chose the dining room of the Creuset to host this event. It was 31st October (Halloween), so a garden party was out of the question. However, the dining room had been used as storage for building materials and as a workshop, so it was very dusty and dirty. It has taken us four days to clear it out and clean it up. Apart from that it was quite cold in the Creuset. It took two days and six wheel barrows full of wood to heat the dining room from 8 to 18 degrees, by making a big fire in the cantou (inglenook fireplace), heating the woodburner and an electric fire. Apart from all these preparations, Mirjam had her hands full making twenty litres of pumpkin soup and four apple pies. It was all well worth the effort – the party went smoothly and a good time was had by all.

We promised to get back on the subject of the kitchen. The supplier, who had given us 20% discount, let us know they no longer provided the service of installation. Furthermore, they were no longer giving us a discount. Merde, what could we do? Cees offered very kindly to install the kitchen, but the extra cost and the loss of the discount would make the kitchen too expensive for our budget. Once more, Dominique, our plumber, came to our rescue. He introduced us to a cuisinist, a carpenter who makes kitchens. The cuisinist will build a kitchen made-to-measure and completely according to our specifications. He dissuaded us to use hardened glass worktops. Apparently they will scratch after a while and lose their charm. The best option in his opinion was granite, which keeps its beauty for “ever”. And so he introduced us to a stone merchant. We have chosen a slightly spickled black granite. All in all, this made-to-measure kitchen with granite worktops works out cheaper than the kitchen from the first kitchen supplier!

Some less eventfull news is that the tunnel between our cellar and the church causes a flood in our cellar. We knew this was the case, but at the end of September, when it had been dry for months, it suddenly started to pour cats and dogs. At this time, the rain water entered our cellar so fast that the newly placed boilers only just stayed dry. To keep them dry, we had to bail out the water into buckets and onto the road every hour and a half even during the night. This was too much! After our plea for help, the entire Building Services Committee of the Council came over to have a look. They opened manholes in the road, inspected our cellar and came to the conclusion that the water came from the manholes of France Telecom. Not something they wished to burn their fingers on… They advised us to dig a pit at the lowest point of the granite cellar floor, to collect the water and pump it out of there again onto the road. Enfin, after a week of digging, Han had dug out a pit of 50 x 50 x 50 and placed the pump in it connected to a garden hose, to drain the water onto the road if necessary. Even if it pours now, we can sleep through the night without having to set the clock every hour and a half to bail out the water!

Eind juni plaatsten we onze laatste posting op dit blog. Veel te lang geleden, want inmiddels is er weer veel gebeurd. Han was net klaar met het meest noodzakelijke tegelwerk in de keuken, zodat de artisans (werklieden) van de keukenleverancier maten konden opnemen om de keuken te plaatsen. Maar daarover straks meer. Daarna was hij begonnen met het betegelen van een van de nieuwe badkamers op de eerste verdieping van “Le Creuset”, onze chambres d’hôtes, toen onze timmerman, Cees, de nieuwe luiken kwam afleveren, op maat maken en afhangen. Het tegelwerk moest maar even wachten, want schilderen van de luiken was onze prioriteit voor de winter.

Met de verfspuit zou dit een fluitje van een cent zijn, dachten we, maar Han moest zichzelf eerst leren omgaan met een verfspuit. Eerst was de verf te dik, wat veel druipers gaf, later te dun, met als gevolg nog grotere druipers. We hebben gekozen voor hardhouten luiken van het type wat hier Persiènne wordt genoemd. Persiènne wil zeggen dat in het luik schuine open lamellen zijn geplaatst die licht en lucht doorlaten als het luik gesloten is. Hier ging het om zeven ramen met twee luiken per raam die alle aan twee kanten vier keer in de verf moesten. Uiteindelijk, met de spuit in de ene hand en een kwast in de andere (om de druipers weg te strijken), is het ons gelukt en zijn we bijzonder tevreden met het resultaat. Gelukkig zijn we niet de enigen die het mooi vinden. Automobilisten, fietsers en wandelaars (soms wildvreemden voor ons) stoppen, kijken en complimenteren ons met het resultaat. Prachtig!

Dat stoppen, kijken en zelfs foto’s maken gold ook voor ons moestuintje. Niet dat het zo’n bijzonder moestuintje is, maar er groeide wel een heel uitbundige pompoenplant. Spontaan opgekomen op de composthoop en later uitgezet in de moestuin, groeide deze tegen de klippen op met uitlopers van wel vijftien meter, waaraan tien enorme pompoenen. De uiteindelijke opbrengst was meer dan tachtig kilo!

Dat was voor ons een mooie gelegenheid om een feestje te organiseren voor vrienden, buren en bekenden. Het is hier namelijk gebruikelijk dat je met anderen deelt waar je zelf veel van hebt. We noemden het een apérotimarron, een nieuw door Han verzonnen Frans woord. Apéro is de Franse afkorting voor apéritief, zeg maar een drankje voor de maaltijd en potimarron betekent pompoen. De eetkamer van de Creuset leek ons de beste plek voor ontvangst van de circa twintig gasten. Buiten eten was op 31 oktober (Halloween) geen optie meer. Tot nu toe gebruikten we de eetkamer als opslag van bouwmaterialen en als werkplaats. Het was er dan ook erg vies en stoffig. Vier dagen waren we druk met opruimen, uitmesten en schoonmaken. Bovendien was het er koud. Twee dagen en zes kruiwagens hout hadden we nodig om de temperatuur van acht naar achtien graden te krijgen met de cantou (grote open haard), de houtkachel en een elektrische kachel. Daarnaast was Mirjam druk met de bereiding van zo’n twintig liter pompoensoep en vier appeltaarten. Dit alles was niet voor niets: het feestje was bijzonder geslaagd en vooral heel gezellig.

 

We beloofden terug te komen op de keuken. De leverancier, waarvan we een offerte hadden met twintig procent korting, liet weten geen keukens meer te plaatsen. Bovendien was de offerte –en ook de korting- verlopen. Merde, wat nu? Cees bood aan om te helpen met het plaatsen van de keuken als wij die, nu zonder korting, zouden kopen. Mooi aanbod, maar tegelijkertijd zou dit, alles bij elkaar, stevig boven ons budget uitkomen. De redding in deze heikele situatie kwam alweer van onze loodgieter, Dominique. Hij bracht ons in contact met een cuisinist, een keukenbouwer. Deze vakman gaat voor ons een keuken op maat bouwen, geheel volgens onze wensen. Ruimteverlies, wat altijd optreedt bij gebruik van standaard keukenunits hebben we nu niet meer. Bovendien raadde hij ons af om hardglazen aanrechtbladen te kopen; die gaan in de loop der tijd altijd schuren en krassen en worden lelijk. De beste optie was volgens hem graniet, dat zou tot in lengte van jaren mooi blijven. Hij bracht ons in contact met een steenhouwer. We hebben daar het graniet voor onze aanrechtbladen uitgezocht en een prijsopgave gevraagd. Uiteindelijk zijn we met deze veel mooiere en kwalitatief veel betere keuken goedkoper uit dan de aanbieding met twintig procent korting van de bouwmarkt!

De tunnel, tussen onze kelder en de kerk lekt regenwater. Dat was ons bekend, maar eind september begon het, na langdurige droogte, stevig te regenen. Van bovenuit de dichtgemetselde tunnel stroomde het regenwater onze kelder in. Het ging zo snel dat onze  nieuwe boilers net één centimeter boven de waterplas op de keldervloer stonden… Schrikken! Een heel etmaal lang moesten we elk anderhalf uur hozen, het water wegscheppen en in emmers op straat lozen. Zo kon dat echt niet! De voltallige gemeentelijke commissie openbare werken kwam, na onze noodkreet, snel op bezoek, opende putten in het wegdek, lag op de knieën om te kijken, inspecteerde onze kelder en kwam tot de conclusie dat onze lekkage kwam uit de verdeelputten van ‘France Telecom’. En daar kon je maar beter vanaf blijven, ook als gemeente! Men gaf ons het advies om, op het diepste punt van de kelder, een put te hakken, daar het lekwater in te laten stromen en vervolgens met een dompelpomp af te voeren.

Enfin, na een weekje hakken in de granieten keldervloer was er een putje van vijftig x vijftig x vijftig centimeter en werd de dompelpomp geplaatst en afgesteld. Zelfs bij heftige regen kunnen we nu weer gewoon doorslapen, in plaats van er elk anderhalf uur uit te moeten om te hozen!

A bientôt!

Zomer

Het is zomer, volop zomer. De zon brandt hoog aan de wolkenloze hemel en het is ruim dertig graden. We hebben lang op de zomer moeten wachten, het voorjaar was fris en vooral erg nat. Misschien ten gevolge van de IJslandse aswolken? We weten het niet. Wat we wel weten is dat de natuur zeker een maand achter loopt. Planten en bloemen komen later op gang, vogels nestelen later. In onze serre, het kasje, was het precies andersom: pompoen- en vooral tomatenplanten schoten spontaan de grond uit! Mirjam heeft ze in de volle grond gezet om ruimte te maken voor de paprika- en aubergineplanten die de warmte van het kasje nodig hebben.

Vorig jaar vernielde een heftige hagelbui bijna al onze tomatenplanten. Dat gaat ons niet nog een keer gebeuren, want Han heeft een afdakje gefabriekt. Helemaal van gratis materiaal: golfplaten van het oude keukendak, stokken uit de Dordogne en restjes touw. Op zo’n twee kilometer van ons huis is een plek waar we bij de rivier kunnen komen en waar veel hout aanspoelt. Dit hout is van niemand en dus van iedereen, je mag het gratis meenemen. Naar oud gebruik doen wij dat regelmatig.

In de keuken van Le Creuset zijn de wanden boven de werkbladen inmiddels betegeld. Hiervoor hebben we simpele witte tegels gebruikt die aansluiten bij de nog gave originele wandtegels achter de cuisinière, het houtfornuis. Om te voorkomen dat alles geheel wit en daarmee wel erg steriel zou ogen, hebben we er een sierlijst tussen geplakt met mozaïektegeltjes in zwart, wit en twee grijstinten. Dit combineert straks mooi met de zwarte hardglazen werkbladen, grijze vloertegels en de rode keuken.

Verder zijn we bezig met een zomerkeukentje in onze tuin. Er komt nog een aanrecht en gasfornuisje, maar Han heeft er al overheerlijke moules frites gemaakt.

Van de week werden we ’s avonds verrast door een enorm gezoem en gegons: de bijen! Elk jaar komt een grote bijenzwerm zijn intrek nemen in een schoorsteen van het huis achter ons tuintje. Dit keer koos het volk voor een tijdelijke overnachtingsplek in een boom. Daar hingen ze met zijn duizenden als een enorme bal samengeklonterd aan een tak. De volgende morgen zwermden ze rond de gebruikelijke schoorsteen, maar een van onze schoorstenen was kennelijk ook interessant. Voor ons reden om direct de kachel te stoken, ook al was het buiten meer dan dertig graden! De bijen waren snel overtuigd en kozen voor hun oude stek bij de buurvrouw. Normaal arriveren de bijtjes half mei, maar zoals gezegd, de natuur loopt een maand achter en kwamen de bijen half juni. Ze zijn dus precies op tijd voor de bestuiving van alle plantjes in onze moestuin!

De vorige keer schreven we over de bouwvergunning voor de reparatie van een leien dakje boven de keuken en het vervangen van een ander keukendakje van plastic golfplaat door een nieuw leien dakje. Deze werkzaamheden zijn inmiddels voltooid en we zijn erg blij met het resultaat. Door de Velux dakramen is de keuken een stuk lichter geworden en de isolatie zorgt nu al voor een aangename temperatuur.

Dat niet alles van een leien dakje gaat bij een verbouwing is te verwachten. Daar staan we inmiddels niet meer van te kijken. Maar toen de bestelde tegels midden mei nog niet geleverd waren en de leverancier telefonisch niet bereikbaar was, begonnen we ons toch wel een beetje ongerust te maken. We wisten dat de tegelboer met zijn zaak aan het verhuizen was naar een andere plaats, maar het wachten werd ons op een gegeven moment te veel. Stel dat de man met de noordenzon vertrokken was? We hadden de tegels al betaald…

We stapten dus in de auto om te kijken of we de nieuwe locatie konden vinden in het dorpje dat de man ons had opgegeven. En warempel, we vonden het winkelpandje met opslagplaats waar zijn oude uithangbord stond. In de winkel lag zijn briefpapier op de printer. Dat was een hele geruststelling. We lieten een briefje achter in de brievenbus en de volgende dag belde hij ons. Er waren problemen geweest met de nieuwe telefoonaansluiting. Een paar dagen later heeft hij de meeste tegels geleverd en geholpen om alles naar boven te zeulen. Hij bleek superfit, want, vertelde hij ons, hij doet aan motorcrossen en wel hier in de buurt van St. Martin la Méanne, waar een crossbaan zou zijn! Daar gaan we hem de volgende keer over uithoren voor de leden van onze motorclub, de VAMC.

Eind april kwam Mary logeren. Als verjaardagscadeautje voor Mirjam zou zij het blad van de oude eiken stamtafel mozaïeken met het logo van de Creuset. Ze heeft hier meer dan 100 uur werk aan gehad en het resultaat is dan ook werkelijk prachtig! We hebben het pronkstuk meteen goed afgedekt om het te beschermen. Het zou leuk zijn als ze het zelf komt onthullen bij de opening van onze chambres d’hôtes in 2011.

Na een week van erg warm weer waarin Han een stuk grasveld om heeft getoverd tot grond voor de moestuin (lees hierover meer in ons artikeltje voor Frans Pro Consult e-magazine dat morgen gepubliceerd wordt*), is het nu wat regenachtig. Voor de nieuwe plantjes in de moestuin is het erg goed. De tomaten-, pompoen-, courgette- en komkommerplantjes fleuren helemaal op en de boontjes binnen te ontkiemen. Vanuit de keuken kijken we naar buiten – het regent. Dikke druppels zoeken hun weg naar beneden en rijgen zich aaneen tot kleine beekjes  die van ons leien dakje stromen…

*Klik hier voor het artikeltje, het staat op pagina’s 9 en 10.